Op een gezellige verjaardag werd tegen middernacht een plaat gedraaid waar ik even flink bij meezong. In het kader van "het hoeft niet mooi te zijn, als het maar hard is" kwam die hoge toon er toch opvallend goed uit. "Zing jij vaker?" vroeg Theo. Dat deed ik wel; onder de douche en in de auto, maar dan had je het ook wel gehad. Als ik serieus interesse had om te gaan zingen moest ik me maar melden op de Groenstraat in Venlo, donderdagavond 20:30 uur. Ik heb nog even de neiging gehad om verstek te laten gaan. Je kent dat wel: drukke baan, niet echt een verenigingsmens en meer van dat soort uitvluchten. "Ga toch" zei mijn vrouw, "je bent al zo lang van plan ergens bij te gaan."

Zo gezegd, zo gedaan, op de fiets -dat was een dringend advies van Theo- naar de Groenstraat om eens te kijken. In een bloemenkas werden wat stoelen neergezet en een piano. Meteen kennis maken met een kleine 40 nieuwe gezichten (waarvan je de naam natuurlijk niet weet te onthouden) en luisteren naar wat er ging gebeuren. Een zekere Harrie Smets was ook voor de eerste keer daar.